Koń budionnowski

Pochodzenie: Koń Budionnowski wywodzi się od koni czarnomorskich i klaczy dońskich krytych ogierami Pełnej Krwi Angielskiej. Używano też koni Kirgijskich i Kazachskich, lecz z gorszym rezultatem. Potomstwo odchowywano bardzo starannie na bogatej paszy i testowano pod względem użytkowości po ukończeniu dwóch i czterech lat. Z ogólnej liczby 657 klaczy, od których rozpoczęto hodowlę, 359 stanowiły Anglodońskie, 261 mieszańce Anglodonskie z Czarnomorskimi i 37 Angloczarnomorskie. Kryto je ogierami Anglodońskimi. Gdy cech Pełnej Krwi Angielskiej stawały się mniej wyraźne, do hodowli włączano ponownie ogiery tej rasy.
Wysokość w kłębie: ok. 160 cm
Umaszczenie: 80% koni Budionnowskich jest maści kasztanowatej, często ze złocistym połyskiem, odziedziczonym po koniach Dońskich i Czarnomorskich. Występują także konie gniade, skarogniade i kare.
Pokrój: Głowa i szyja mają dobre proporcje. Profil jest prosty lub nieznacznie wklęsły. Taka ładna, szlachetna głowa zdradza wpływ koni Pełnej Krwi Angielskiej. Długa i prosta szyja przechodzi w wysoki kłąb i łączy się z umiarkowanie skośnymi łopatkami. Nie są one tak długie, jak u konia Pełnej Krwi Angielskiej. Koń Budionnowski jest lekkiej budowy, ale o stosunkowo masywnym tułowiu. Grzbiet ma krótki, prosty i szeroki, lędźwie wydłużone, a zad długi i zazwyczaj prosty. Kończyny są lekkie, mało masywne i zdarzają się wady w budowie i wielkości stawów. Wadą w tej rasie jest iksowata postawa kończyn przednich, powodująca ich wadliwy ruch. Wadę tę rozprzestrzeniło krzyżowanie z końmi Dońskimi i Kazachskimi.

Charakter: żywy, cierpliwy, odważny
Użytkowanie: wykorzystuje się w wyścigach na długich i krótkich dystansach. Dzięki swojej wytrzymałości mogą przebyć duże odległości. Wykorzystuje się je także w Skokach i Ujeżdżeniu gdzie odnoszą duże sukcesy.

Rasa ta charakteryzuje się pięknym ruchem (koń dosłownie "płynie"). Predyspozycje skokowe - Budionnowce kochają skakać i potrafią to robić. Z natury łagodne, aczkolwiek lubią stawiać na swoim.